W tegorocznej edycji akcji #CzysteTatry EduTatry współprowadziły wielką lekcję ekologii. Segregowaliśmy zebrane przez wolontariuszy śmieci, rozmawialiśmy o tym jak niepotrzebne opakowania jednorazowe wpływają na środowisko, jak zmniejszać ilość generowanych śmieci. Co i rusz pojawiało się pojęcie ŚLADU WĘGLOWEGO. I teraz napiszemy o tym kilka słów. No więc czym jest ten niesławny ślad węglowy?  To ilość dwutlenku węgla (naukowo mówiąc tlenku węgla (IV)), która zostaje wyemitowana do atmosfery w trakcie całego ‘cyklu życiowego’ danego przedmiotu. Brzmi dziwacznie? Już tłumaczymy. Cykl życiowy opakowania obejmuje wydobycie surowców do jego produkcji, samą produkcję opakowania, jego napełnienie, transport oraz utylizację. Emisja CO2 towarzysząca tym wszystkim etapom sumarycznie odpowiada za ślad węglowy opakowania. Także kupując wodę w butelce powinniśmy wiedzieć, że jej ekologiczna szkodliwość zaczęła się już na etapie wydobycia ropy naftowej do jej produkcji, a skończy się długo po tym jak ją wyrzucimy. Pomówmy o liczbach, bo one robią wrażenie. Jaki wpływ na środowisko ma zakup wody mineralnej w butelce 1,5 litrowej – takiej jaka bardzo często wybierają turyści przemierzający tatrzańskie szlaki?

Cykl życiowy butelki PET 1,5 litrowej generuje 0,16 kg CO2. Trudno wyczuć czy to dużo czy mało. Przełóżmy tę wartość na roczną produkcję takich butelek w Polsce – około 200 000 ton PET w postaci butelek wprowadzanych jest na polski rynek rocznie. Jedna butelka PET 1,5 l waży około 40 gramów, a więc na rynek wprowadza się około 500 milionów butelek PET. Średnio jeden hektar młodego lasu pochłania ponad 6 ton CO2 rocznie. Rówień  Krupowa w Zakopanem (cała – dolna i górna), miejsce finału akcji Czyste Tatry, to 24 hektary. Cała Rówień porośnięta lasem pochłonęłaby 144 tony CO2 rocznie, co można przeliczyć na ślad węglowy 900 000 butelek PET. Te wszystkie liczby prowadzą nas do wniosku, że aby zniwelować ślad węglowy wszystkich butelek PET wprowadzanych na polski rynek rocznie trzeba by nasadzić około 555 Równi Krupowych lasu, czyli ponad 13 tysięcy hektarów. To powierzchnia większa niż Rzeszów. 

A to tylko ślad węglowy produkcji butelek PET, jednego z rodzaju śmieci znajdowanych na tatrzańskich szlakach. Do tego trzeba dodać wpływ produkcji opakowań szklanych, puszek, papieru i folii. 

Zachęcamy więc wszystkich do porzucenia opakowań jednorazowych i przerzucenia się na ekologiczne opakowania wielokrotnego użytku. Najłatwiej zacząć właśnie od bidonów/butli na wodę – są wygodne, bywają bardzo ładne, można je napełniać wszędzie. Pamiętajmy, że w wielu miastach woda z kranu nadaje się do picia bez filtracji! W Kuźnicach znajduje się dystrybutor wody dla turystów, gdzie można napełnić swoje butelki przed wyruszeniem na szlak.

Źródła: Carbon Footprint of Beverage Packaging in the United Kingdom, autorzy: Haruna Gujba and Adisa Azapagic , M. Finkbeiner Towards Life Cycle Sustainability Management, DOI 10.1007/978-94-007-1899-9_37, © Springer Science+Business Media B.V. 2011